In de aanloop naar het paasweekend, mochten wij op paaszaterdag naar Bunnik afreizen om een paas-toernooi te gaan spelen. Na afmeldingen van Simon en Noah, eerder in de week, kwam daar op zaterdagmorgen ook nog eens 2 zieken bij. Boris en Tymo konden niet helaas niet meedoen. Via wat lastminute leukoplast werk, konden we, weliswaar met een hoop invallers, toch afreizen naar Bunnik. Milan R, Yannick, Sammy en Finn waren vastgelegd voor de duur van dit toernooi. Na de file via de parallelbaan op slinkse wijze te hebben omzeild, kon deze zaterdag misschien wel iets speciaals worden.

Net voor de aftrap van de 1^e wedstrijd zag de coach van Sportlust dat de 1^e tegenstander Aurora JO13-1 gebruikt maakte van dezelfde kleuren als Sportlust. Na snel een van de toernooi officials te hebben aangeschoten, zou de toernooileiding het probleem tackelen. De official liep snel weg, liep daarna een keer langs het veld, en was toen verdwenen. Inmiddels was de scheidsrechter op het veld en constateerde hetzelfde probleem. Nadat de speaker aangaf dat de wedstrijden konden beginnen, spoedde hij zich naar de leiding. Inmiddels was de official weer terug op ons veld, met de benodigde hesjes. Nu was alleen de scheidsrechter weer weg. Al met al waren inmiddels een dikke 5 minuten verder toen eindelijk de leidsman kon fluiten voor het begin. Sportlust startte wat onwennig, doordat er veel “nieuwe namen” bij waren, maar na een minuut of 10 konden de 1^e wonderschone treffer noteren. Via een prachtige boog scoorde Milan R, de verdiende 1-0.  Nadat Aurora had afgetrapt. Klonk het, altijd prettige geluid, als je tenminste tijdens een toernooi voorstaat, “heren scheidsrechters, het is tijd”.  De man in het geel weigerde echter pertinent om af te fluiten, en zo gingen we nog even door. Aurora kreeg nog een paar kansen, maar gelukkig hielden we stand. De 1^e 3 punten in de pocket.

De 2e wedstrijd was na een pauze van welgeteld 5 minuten tegen de thuisploeg, Bunnik ’70 JO13-2. Wij waren iets sterker en de tegenstander kwam er via een paar snelle uitvallen gevaarlijk uit. Gelukkig kon Quinn perfect afronden na een mooi opgezette aanval. Hierna volgden nog een paar hachelijke situaties voor ons doel, maar Sammy was heer en meester in de 16. Ook nu was het weer prettig om de speaker zijn befaamde woorden te horen zeggen…. 2 gespeeld 6 punten. 2 doelpunten voor en 0 tegen.

Nu afwachten wat de concurrentie doet. In het heerlijke zonnetje, werd er genoten van de limonade, en zagen we de uitslagen onze kant opvallen. We hadden in de laatste wedstrijd genoeg aan een gelijkspel om de “grote finale” te spelen. De 3^e wedstrijd stond op het punt van beginnen en vv Beesd JO13-1 leek na de zeperd tegen Aurora gebrand om de winst te grijpen. Coach Willem vertelde voor de aanvang van het toernooi, dat het meest vervelende wat je kan gebeuren in zo’n toernooi, is dat je maar 1 doelpunt tegen kan krijgen, en toch geen 1^e werd, namelijk in de finale. Nou dit was zo’n finale. In een bloedstollende gevecht, werd het aan beide kanten gevaarlijk. Vv Beesd zag een doelpunt afgekeurd worden wegens (terecht) buitenspel. Quinn had 5 minuten voor tijd de toernooizege op zijn schoen. Helaas kon hij deze mogelijkheid niet verzilveren. Niet veel later, viel de onneembare vesting, die Sammy, Yannick, Rick R, Joost, Stian en Senne hadden opgebouwd toch. Bij de 2^e paal kon de spits van dichtbij intikken. Een paar ogenblikken later klonk de stem die voorheen zooooooo prettig klonk, ineens een stuk minder leuk. Helaas verloren. Nadat wij wel onze sportieve plicht deden, door de scheidsrechter te bedanken, deed de tegenstander dat eigenlijk de hele wedstrijd niet. De bijzonder onsportieve, en onsympathieke tegenstander mocht zich opmaken voor het toetje. Er waren 3 teams op 6 punten geëindigd, en door het onderlinge resultaat waren we 2^e geworden.

Het toetje speelde zich af on veld 1, wat in tegenstelling tot de knollentuin waar wij op speelden, een mooie kunstgras mat was. De winnaar van de ander poule, waar 1^e en 2^e klassers aan meededen, was Zwaluwen geworden. Dit was een op zich staande poule, maar met vond een superfinale, een mooie afsluiting. Deze ploeg was in deze finalewedstrijd oppermachtig, en veegde vv Beesd van de mat. Wij konden het niet nalaten om achter het doel van vv Beesd, toch enige dikke grijnzen op ons gezicht te laten zien. Zo eindigde dit toernooi in een spagaat. Aan de ene kant blij dat we op het hoofdveld niet werden afgeslacht, maar ook teleurstelling dat we maar 1 doelpunt tegen hadden gekregen en 2^e werden.  

Speciale dank aan invallers: Sammy, Yannick, Milan R. en Finn.