Zaterdag 7 april stond Alphen op het programma. Verzamelen om half tien, spelen om kwart voor elf. Met nog slechte herinneringen aan de vorig pot in Alphen aan de Rijn, toen het een paar weken terug zo ontzettend koud was tegen buurman Alphia, was het nu gelukkig aangenamer, zelfs zonnig, weer. De velden van Alphen werden door de jongens niet als uitermate best beoordeeld, maar gelukkig mochten ze op het kunstgrasveld. Boris was helaas nog ziek en Leroy was ook afwezig. Simon nam de doelhandschoenen op en zijn positie in. De wedstrijd begon prompt op tijd en het was een gelijk opgaande strijd met kansen voor beide partijen. Een schot op de lat was een mooie kans voor Sportlust, maar helaas geen doelpunt. Alphen kwam niet vaker in ons doelgebied, maar met de rust stond het 1-0.
 
Na de rust nam Timon de doelpalen over als speelplek en kwam Simon in de verdediging. Ook Timon deed het prima in het doel, maar kon niet voorkomen dat Alphen tot scoren kwam. Ondanks goede reddingen van Timon scoorden de Alphenaren nog 2x. Dit was duidelijk een wedstrijd waarin we ons lieten imponeren door de tegenstander en beter voor de dag kwam dan Sportlust. Een ervaring rijker floot de scheidsrechter de wedstrijd af met 3-0 als eindstand. Een wedstrijd om gauw te vergeten.