De laatste officiële competitiewedstrijd stond vandaag alweer op het programma. De opdracht was simpel. Met 2 doelpunten verschil winnen van ARC dat 3 punten boven ons stond. Zij hadden net een beter doelsaldo, waardoor gewoon winnen niet genoeg was. Vol goede moed en met het complete team, stonden we om 11:00 aan de aftrap van een enerverende wedstrijd. Vol gas trapten we af. Echter hadden we in ARC een tegenstander met dezelfde gedachte.

De eerste kansjes waren voor Sportlust. Echter was het ARC dat de score opende, na een minuutje of 5 spelen. Dat we in een leerproces zitten bleek al snel, want omgaan met teleurstelling en tegenslag is voor ons nog steeds moeilijk. In de 5 minuten die volgden was dat terug te zien in het spel. ARC scoorde nogmaals en had de kans om uit te lopen. Gelukkig hervonden we ons eigen spelletje weer korte tijd later.

Grote kansen voor Quinn en Isaac, die er net niet in gingen. Uit prima genomen corners van Rick R was het Milan die tot 2x toe niet het juiste zetje kon geven. Vlak voor rust kreeg Milan zijn revanche. Na een prachtige aanval werd hij bijna vrij voor het doel gezet, en via het been van de tegenstander ging de bal er gelukkig nu wel in. De ruststand was 1-2.

Tijdens de rust werd er maar 1 ding gevraagd. Zo door gaan en het enige wat anders moest was de kansen afmaken. Dit team doet zichzelf in de voorjaarscompetitie vaak tekort. De woorden van de trainer waren ook nu weer niet aan dovemans oren gericht. Binnen 5 minuten, hadden de heren (Erik en Quinn), zoals besproken, de achterstand omgebogen in een 3-2 voorsprong. De jacht op de felbegeerde en bevrijdende treffer, werd uiteindelijk de achilleshiel van dit team. Het missen van de kansen, brak ons op. Hier en daar ontbrak het nodige geluk om de treffer aan te tekenen. Wat het team ook probeerde, de laatste wilde er gewoon niet in. De aloude voetbalwet stak weer de kop op. Als jij niet scoort uit de vele kansen, doet de tegenstander dat vaak wel.  Via een uitbraak, scoorde ARC inderdaad de 3-3. Nu lukte het Sportlust wel om de knop direct om te zetten. Verbeten werd er gezocht naar de winnende. ARC snapte wat het moest doen in deze situatie en loerde op de counter. De verdediging gaf echter niets meer weg, en was af en toe ook behoorlijk fortuinlijk. Helaas voor ons eindigde de wedstrijd in 3-3.

Een uiteindelijk verdiende eindstand. Nadat het trouwe publiek was bedankt voor haar aanwezigheid, dropen we toch teleurgesteld van het veld. De begeleiding sprak de heren voor de laatste officiële keer toe, en vertelde dat we nog steeds aan het leren zijn. De goede weg die we in augustus zijn ingeslagen is duidelijk zichtbaar. Wij als begeleiding hebben van jullie genoten vooral in de laatste wedstrijden van het seizoen. Vol overgave en met de juiste mentaliteit hebben jullie in delen van wedstijden laten zien wat jullie in je hebben. Ik als trainer heb dat van de 1^e training al geroepen. Nu bij jullie ook dit kwartje regelmatig lijkt te landen, ben ik benieuwd wat jullie komend seizoen kunnen laten zien. Laat ik vooropstellen dat waar jullie ook terechtkomen, ik jullie allemaal enorme kanjers vind, en dat we een mooi seizoen erop hebben zitten. Mede namens David, Paul en het hondstrouwe publiek, DANK JULLIE WEL.