Op deze koude zaterdagmorgen stond in alle vroegte de wedstrijd tegen Altior JO13-1 in de planning.  Met Joshua nog in de ziekenboeg,  floot de scheidsrechter stipt op tijd voor het begin. Vanaf de aftrap was het duidelijk, Sportlust was de bovenliggende partij. Na 2 reuze kansen voor de thuisploeg, was het uiteindelijk Niels die maar eens van afstand schoot. Met een verraderlijke stuiter, ging het leer onder de keeper door.  De terechte 1-0 stond op het bord. Kansen voor Milan, Souhaib, Ilias en Niels werden niet gepromoveerd tot doelpunt. Vanuit een aanval die afgeslagen leek, kreeg Souhaib de bal voor het doel in bezit, met alleen de keeper voor zich. Deze ging er wel in. De 2-0 was een feit. Daarna werden nog een aantal kansen gecreëerd maar ging hij er niet in.  Voor de 1e helft waren er alleen maar complimenten voor het vertoonde spel, dat vooral op samenspel was gebaseerd.

In de 2e helft een totaal ander beeld….Sportlust dacht de buit binnen te hebben. Altior had hierover een totaal andere gedachte.  Vol opportunisme gingen zij voor de aansluiting.  De ruimte die daardoor ontstond in hun eigen verdediging werd door Sportlust niet benut. I.P.V. het goede samenspel van de 1e helft voort te zetten, gingen we te vaak over in het “oogkleppen op” systeem.  Dit was wel heel jammer, want in plaats van uit te lopen naar 4-5 nul, maakte Altior zonder echt gevaarlijk te zijn geweest met een afstand schot de 2-1. Door de goal kregen de bezoekers uit Langeraar, het wel bekende geloof weer terug. Net voor tijd maakte Altior uit een scrimmage , op basis van de 2e helft,  de verdiende gelijkmaker.
 
De conclusie is eigenlijk dezelfde als de weken ervoor. Wanneer we gaan realiseren dat het een teamsport is, en dat we het als team samen moeten doen, gaat dit team meedoen bovenin.