Je hebt van die wedstrijden die blijven hangen. Die van vandaag zou zo’n wedstrijd kunnen zijn. Buurman VEP kwam op bezoek en met de vele “(oud)bekenden” aan beide kanten is deze dus altijd al een beetje speciaal.  Maar echt memorabel wordt het pas als er ook echt iets speciaals plaatsvindt.

Met 14 man gingen we op naar de kleedkamer. Boris en Joost waren beide afwezig om medische redenen. Simon had in de woensdag training al laten zien dat hij niet bang was om in de wedstrijd de handschoenen van Boris over te pakken. Onder de leiding van scheidsrechter Pieter, gingen we om 11 uur van start. Vooraf had de begeleiding al uitgelegd dat we niet moesten onderschatten. Met de wedstrijd tegen sc Woerden nog in het achterhoofd begonnen we redelijk aan het 1^e bedrijf.

Toch waren het de bezoekers die bijna de 1^e klap uitdeelden. Gelukkig liep dit voor ons af met een sisser. Het zou echter voor de VEPPERS een vaker voorkomend probleem worden. Toch een beetje geschrokken gingen we verder en konden we met een beetje geluk de 1^e treffer noteren. Uit een hoekschop zeilde de bal via het hoofd van Nado en de onderkant van de lat in het doel. Waar VEP het geluk een beetje miste met de 1^e kans, vloog die van ons er wel direct in.

Niet veel later konden we de marge uitbouwen met een mooie aanval die keurig werd afgerond. Ook de 3^e goal was een mooie aanval, en hier was het Yessin die kon binnenlopen bij de 2^e paal. Met een 3-0 ruststand konden we aan de thee. VEP had ook behoorlijk wat mogelijkheden gehad, mede door ons geklungel achterin. Terugspeelballen op Simon, dan weer te hard, of te zacht, of zelfs pogingen op doel van onze verdedigers. Dit moest anders.

De 2^e helft werd een ander verhaal. Waar wij veel moeite hadden gedaan om een nieuw wereldrecord te vestigen in het missen van kansen, bleek buurman VEP daar veel beter in de te zijn dan wij.  Wij konden nog 2 x keer scoren, en de zwart-witten deden dat eigenlijk uit de moeilijkste kans, wat eigenlijk een vrije trap van heel ver was. Misschien had Simon wel medelijden en liet hij deze wellicht wel expres lopen. Simon houdt hierover heel verstandig zijn lippen stijf op elkaar.

Met de 5-1 eindstand kon niemand eigenlijk leven. VEP had niet de macht om zelf iets te creëren en was hierin totaal afhankelijk van onze fouten. Sportlust daarentegen creëerde genoeg maar verzuimde de genadeklap uit te delen.  Doordat Sportlust het verzuimde af te maken en VEP simpelweg niet scoorde werd deze wedstrijd er een om nooit te vergeten. Het record dat 2 weken in handen was van de rood-witten hangt nu eervol in de kantine bij de buurman. We nemen ons petje af en maken een diepe buiging. Zij zijn inderdaad veel beter in het missen van kansen.