Er zijn van die wedstrijden (en verslagen) die je liever snel vergeet. Dit is er 1 in die categorie. Na een mooie afsluiting van het vorige kalenderjaar met een overwinning in de beker was het tijd om aan de voorjaars competitie te beginnen. De 2 sterkere teams zijn doorgeschoven en dit lijkt dus de ideale gelegenheid om het kampioenschap te grijpen. De 1e tegenstander is oude bekende Kamerik. In de heen wedstijd werd het 11-1, dus waren de koppies niet echt gespannen.
Met slechts 12 man sterk konden we starten aan de wedstrijd. Gelukkig was keeper Boris er weer na een lange periode van afwezigheid. In de kleedkamer werd er nog eens duidelijk gemaakt dat deze wedstrijd eerst gewonnen moet worden, voordat de 3 punten binnen zouden zijn. Om 12 uur stonden beide ploegen klaar voor de aftrap.
De 1e tien minuten waren duidelijk voor de bezoekers. Voetballend was Sportlust veel sterker dan de thuisploeg. Kamerik beperkte zich tot de “lange bal” en “god zege de greep” methodes. Dat dit behoorlijk effectief kan zijn bleek al snel. Een veel belovende aanval van ons werd onderbroken, en een lange verdediger van Kamerik schoot de bal naar voren. De eenzame spits aarzelde geen moment en ging achter de bal aan. Zonder hem het echt lastig te maken kon hij richting Boris. Redelijk simpel kon hij zo de 1-0 scoren. Op dat moment geheel tegen de verhouding in.
Gelukkig werden we, licht aangespoord door de begeleiding toch op tijd wakker. Dat de scherpte ontbrak, bleek uit het missen van vele 100% kansen. We voetballen helemaal niet slecht maar maken de kansen niet af. Uiteindelijk was het Basil die met het hoofd de bal ietwat gelukkig kon binnenwerken. Met wat fortuin waren we dus op 1-1 gekomen. De Kamerikkers hielden vast aan hun patronen. Wij hadden het geluk dat zij er niet meer maakten.
In de rust puntjes op de i gezet en duidelijke uitleg hoe we deze tegenstander moesten stoppen. Dit was tot 10 minuten na de rust goed te zien. De thuisploeg kwam er niet meer aan te pas. Met veel balbezit en vele kansen dicteerden de roodwitten het spel in deze fase. Toch sluipt er na een kwartier weer een beetje overmoed in de ploeg. Door de “overmacht op het veld” gaan we er we er te makkelijk over denken en zelfs andere oplossingen zoeken dan we afgesproken hadden.
Als in een slechte film gebeurt dan 3x exact hetzelfde. We letten even niet goed op en dat levert direct een doelpunt voor Kamerik op. Bijna direct maken we weer gelijk. Yassin kan de bal binnen schieten. Op zoek naar de verdiende 2-3, laten we wat meer ruimte achterin en plots staat het 3-2. Ook hier weten we weer terug te komen naar 3-3 door opnieuw Yassin. Ook nu gaan we op zoek naar de winnende treffer. Die komt er ook, alleen aan de verkeerde kant. De thuisploeg countert opnieuw messcherp en zo staat het 4-3.
Niet veel later fluit de scheidsrechter voor het einde. Er is vandaag duidelijk geworden dat in het verleden behaalde resultaten, geen garantie zijn voor een “makkie”. Iedere wedstrijd moet je opnieuw winnen. Misschien is dit een goede les voor de heren. Er is nog niets verloren en pas over 10 wedstrijden wordt de balans opgemaakt. Dat we vandaag in onze eigen voeten hebben geschoten is duidelijk. We zullen dus in de komende wedstrijden het anders aan moeten gaan pakken.