Na een welverdiende vakantie, en 1 training, mochten we eindelijk weer de (kunst) wei in.  Iedereen was aanwezig en met voldoende supporters kon de reis naar Zoetermeer beginnen. De JO15-4 stond na een goede warming up klaar voor de aftrap tegen DWO. De tegenstander van vandaag was een team dat voornamelijk bestond uit 2^e jaars spelers, en hadden fysiek de overhand. De wedstrijd begon wat rommelig en het was duidelijk dat de JO15-4 haar draai nog even moest vinden.

Het inpassen van de “nieuwe aankopen”, Justin, Jonne, Finn en Ayoub, kost nu eenmaal wat meer tijd. De vaste en ingeslepen patronen werden nog niet gelijk zichtbaar. In plaats daarvan was het voetbal zeker in de 1^e fase onrustig te noemen. Ballen werden niet aangenomen maar lukraak naar voren geschoten. Gelukkig deed de tegenstander goed mee in dit spel. Na een ongelukkig moment tussen Boris en de verdediging, kreeg DWO de kans om de score te openen. Dit presentje werd met beide handen gegrepen.  De JO15-4 stond op achterstand.

Echter gingen de heren niet bij de pakken neer zitten, en langzaam maar zeker kwam er meer lijn in het spel. Na een prima steekpass van Finn, kwam Quinn  in scoringspositie. Hij haalde niet gelijk uit, maar kapte eerst een man uit, en legde vervolgens de bal keurig over de graaiende keeper heen. Een ander misverstandje zorgde helaas voor een 2-1 ruststand. Dat we moesten wennen aan de nieuwe leeftijdsklasse bleek ook wel uit een paar dode spelmomenten. De achterbal niet op de 16 meter lijn, maar op de 5 meter, en de corner op de hoek, en niet halverwege…..

In de rust werden de goede en minder goede dingen even besproken, Over het algemeen konden we best tevreden zijn, met het vertoonde spel. DWO had in de rust ook wel een paar tips gekregen, en gingen voortvarend de 2^e helft in. Na een paar minuten werd het door een prachtige uitgespeelde aanval 3-1. Boris redde nog maar de rebound was onhoudbaar. De wedstrijd leek gespeeld…Leek inderdaad. Vol goede moed gingen de rood-witten weer in de aanval. Na een half uurtje konden we eindelijk weer juichen. Milan kreeg de bal in buitenspel positie, maar omdat deze door de tegenstander gespeeld werd, mocht hij door. Oog in oog met de keeper faalde hij niet, en bracht de spanning weer terug in de wedstrijd.  Met nog 5 minuten op de klok gingen we vol voor de gelijkmaker, maar deze bleef uit. De scheidsrechter maakte een einde aan deze sportieve wedstrijd.

Wij kunnen terugkijken op een prima wedstrijd, en trots zijn op elkaar. Na een training ben ik hartstikke tevreden. Dit team laat nog steeds zien dat het plafond nog niet bereikt is!!!