Dat de heren van 15-4 echte toernooi voetballers zijn lieten ze al zien in Hamont. Vandaag moest er bij sc Woerden de laatste strohalm worden gegrepen om toch nog een prijs te winnen dit jaar.  Met 3 afwezig, maar met Finn O van de 15-3 als versterking werd er vol goede moed afgetrapt voor de 1^e wedstrijd tegen sc Woerden. Ook Boris was er vandaag bij. Boris hoor ik u zeggen? Jazeker, na een afwezigheid van bijna 10 maanden maakte hij zijn rentree. Niet als keeper, maar als voetballer.

Doordat ASW had afgemeld/niet was komen opdagen (Wat hebben wij toch met teams uit W ’veen) was de poule gereduceerd tot 3. De wedstrijden werden wat langer dan de bedoeling was maar dat mocht de pret niet drukken..Direct werd de stadsgenoot onder druk gezet. Gelegenheidsspits Milan heeft goed opgelet en iets afgekeken van de vandaag afwezige Quinn. Soms wil een keeper de bal wel eens te lang in zijn bezit houden en zou je een doelpunt kunnen maken. In Hamont leverde dat hier en daar wel wat op. Zo ook vandaag. De keeper van Woerden hield de bal te lang aan zijn voet. Enigszins geschrokken van de aanwezigheid van Milan schoot hij de bal in lichte paniek naar voren.  Zonder het eigenlijk zelf te weten scoorde Milan de 1^e goal. Met wat pijn in zijn achterste werd hij door zijn teamgenoten besprongen.

Sportlust zette goed door en 5 minuten later lag ook de 0-2 in het mandje. Milan werd goed aangespeeld halverwege de vijandelijke helft en schoot de bal buiten de 16 goed in de hoek. In deze fase hadden we het moeten beslissen. Quinn werd erg gemist voorin. Vele kansen gingen er niet in, en Ayoub raakte nog een keer de lat.  De thuisploeg gooide de schroom van zich af en scoorde een heel mooi doelpunt. Dit gaf de gastheren de benodigde vleugels. Met nog een paar minuten op de klok werd het onbedoeld nog spannend ook. Gelukkig konden we het vasthouden tot het laatste fluitsignaal.

Een pauze van bijna 1 uur was het gevolg en we konden heerlijk rustig achterover gaan zitten om te kijken wat onze concurrenten zouden doen tegen Woerden. De andere tegenstander was fc IJsselmonde uit Rotterdam. Tot ieders verbazing won Woerden met 2-1, en kon de balans worden opgemaakt. Bij een gelijkspel zouden we het toernooi ook nog winnen.

Om iets voor half 12 konden we starten met de wedstrijd. Wat de intenties van Sportlust waren werd al snel duidelijk. Binnen de kortste keren stonden we een aantal keer oog in oog met de Rotterdamse doelman.  Justin was de enige die zijn hoofd echt koel hield en het was dan ook geen verrassing dat een van uitblinkers in het seizoen de stand naar 1-0 kon tillen. Als een bijna verslagen bokser lagen de Rotterdammers in de touwen. We vergeten het alleen af te maken. Milan krijgt nog een reuze kans. Justin en Jonne dreven het samenspel net even iets te ver door in het strafschopgebied, en daarna had Justin misschien nog wel recht op een penalty, toen hij niet helemaal zuiver werd gestopt.  

Toppunt in het kansenfestival was misschien wel die van Boris. Door een miscommunicatie tussen de doelman en zijn verdediger, kon Boris ongehinderd op een leeg doel aflopen. Niet gewend aan deze situatie en nogal overdonderd door de samenloop van omstandigheden vergat hij de bal in het doel te schieten.  De verdediger kon daarmee zijn fout herstellen en de 2-0 voorkomen. IJsselmonde zette nu aan voor een slotoffensief.

Met wat hangen en wurgen hielden we stand. De coach riep tegen zijn team “nog 1 doelpunt maken en dan is de buit binnen”. Zogezegd zo gedaan.  We scoren inderdaad een doelpunt, echter wel in eigen doel. De gelijke stand gaf de tegenstander heel veel moed. Met nog 1 doelpunt tegen zouden we alle drie gelijk eindigen. Met veel billenknijpen hielden we het net aan droog. De scheids floot voor het einde en de 1^e prijs van het seizoen was binnen.

Heren het was weer een genot om met jullie samen te werken bij dit toernooi!!